ഏഴരപ്പൊന്നാനപ്പുറത്തെഴുന്നളളും ഏറ്റുമാനൂരുഗ്രമൂര്‍ത്തേ.....

By subbammal.22 Apr, 2018

imran-azhar

കേരളത്തിലെ പ്രശസ്തമായ മഹാദേവക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ മുന്‍നിരയിലാണ് ഏറ്റുമാനൂര്‍ ശ്രീ മഹാദേവ ക്ഷേത്രത്തിന്‍െ സ്ഥാനം. ഖരന്‍റെ ഇടതുകയ്യിലെ ശിവലിംഗമാണ് ഏറ്റുമാനൂരില്‍ പ്രതിഷ്ഠിച്ചതെന്നും അതല്ല ശ്രീ പരശുരാമനാണ് പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയതെന്നും വിശ്വാസം. ക്ഷേത്രം വടക്കുംകൂര്‍ രാജ്യത്തായിരുന്നു. ഊരായ്മക്കാര്‍ എട്ട് മനക്കാരായിരുന്നു. ഇതുവഴി 'എട്ടുമനയൂര്‍' എന്ന പേര് സ്ഥലത്തിന് വന്നുവെന്നും അതാണ് പില്‍ക്കാലത്ത് ഏറ്റുമാനൂര്‍ ആയതെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. എട്ട് മനക്കാര്‍ക്കിടയിലെ ആഭ്യന്തരകലഹവും മറ്റുമായപ്പോള്‍ ക്ഷേത്രം ക്ഷയിക്കുകയും കൊല്ലവര്‍ഷം 929~ല്‍ തിരുവിതാംകൂര്‍ ഭരണകൂടം ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്തു. തിരുവിതാംകൂര്‍ ദിവാനായിരുന്ന മണ്‍റോ പ്രഭുവിന്‍റെ ആശയമായിരുന്നു ഇത്. ഇപ്പോള്‍ ക്ഷേത്രം തിരുവിതാംകൂര്‍ ദേവസ്വം ബോര്‍ഡിന് കീഴിലാണ്.

 

 

ക്ഷേത്രനിര്‍മ്മിതി
വൈക്കത്തേതുമായി നോക്കുന്പോള്‍ താരതമ്യേന വളരെ ചെറിയ മതില്‍ക്കകമാണ് ഏറ്റുമാനൂരിലേത്. ഏകദേശം അഞ്ചേക്കര്‍ വിസ്തീര്‍ണമുണ്ട്. എം.സി. റോഡിന്‍റെ കിഴക്കുഭാഗത്തായി നടരാജമൂര്‍ത്തിയുടെ രൂപം കൊത്തിവച്ച ക്ഷേത്രകവാടം കാണാം. ക്ഷേത്രകവാടം കടന്ന് അല്പദൂരം നടന്നാല്‍ വലിയ അരയാല്‍മരം കാണാം. ക്ഷേത്രത്തിന് നാലുഭാഗത്തും ഗോപുരങ്ങള ുണ്ടെങ്കിലും പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തുള്ളതാണ് ഏറ്റവും വലുത്. ഇതിന്‍റെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത് ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. 'കീഴ്തൃക്കോവില്‍ കേഷത്രം' എന്നാണ് ഈ ക്ഷേത്രം അറ ിയപ്പെടുന്നത്. ഉഗ്രമൂര്‍ത്തിയായ ഏറ്റുമാനൂരപ്പന്‍റെ കോപം കുറയ്ക്കാനാണ് ഇവിടെ ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ കുടികൊള്ളുന്നതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണനെന്ന് പറയപ്പെടുന്നുവെങ്കിലും യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ചതുര്‍ബാഹുവായ മഹാവിഷ്ണുവാണ് പ്രതിഷ്ഠ. കിഴക്കോട്ട് ദര്‍ശനമായി കുടികൊള്ളുന്ന മഹാവിഷ്ണുവിന് ഉപദേവതയായി ഗണപതിയും കുടികൊള്ളുന്നു. പടിഞ്ഞാറേ ഗോപുരത്തിലൂടെ അകത്തുകടന്നാല്‍ ആദ്യം കാണുന്നത് വലിയ ആനക്കൊട്ടിലാണ്. ആനക്കൊട്ടിലിന് തൊട്ടപ്പുറത്ത് സ്വര്‍ണ്ണക്കൊടിമരവും അതിനപ്പുറം ബലിക്കല്‍പ്പുരയുമാണ്. ബലിക്കല്‍പ്പുരയില്‍ നാലന്പലത്തിലേയ്ക്കുള്ള പ്രവേശനകവാടത്തിരുവശവും മൂന്ന് ചുവര്‍ച്ചിത്രങ്ങളുണ്ട്. വടക്കുവശത്ത് അനന്തശയനഭാവത്തിലുള്ള മഹാവിഷ്ണുവും തെക്കുഭാഗത്ത് അഘോരമൂര്‍ത്തിയും നടരാജമൂര്‍ത്തിയുമാണ് ചുവര്‍ച്ചിത്രങ്ങളായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്. എട്ടുകൈകളില്‍ ത്രിശൂലം, മഴു, വാള്‍, അന്പ്, ഉടുക്ക്, കപാലം, പരിച, വില്ള് എന്നിവ ധരിച്ച് മൂന്നാം തൃക്കണ്ണില്‍ നിന്ന് അഗ്നിജ്വാലകള്‍ വര്‍ഷിച്ചുനില്‍ക്കുന്ന ഭാവമാണ് അഘോരമൂര്‍ത്തിയുടെ ചിത്രത്തിന്. ഇത്തരത്തിലൊരു ചിത്രം ലോകത്ത് മറ്റൊരിടത്തുമില്ള. നടരാജമൂര്‍ത്തിയുടെ ചിത്രത്തിന് തൃശ്ശൂര്‍ വടക്കുന്നാഥക്ഷേത്രത്തിലെ നടരാജചിത്രവുമായി രൂപത്തില്‍ നല്ള സാദൃശ്യമുണ്ട്. ഇരുപതുകൈകളോടുകൂടിയ ഭഗവാന്‍ അവയില്‍ പതിനെട്ടിലും ആയുധങ്ങളേന്തി രണ്ടുകൈകള്‍ നൃത്തമുദ്രയില്‍ പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. നടരാജനൃത്തം കാണാന്‍ ഇന്ദ്രാദിദേവകള്‍ കൈലാസത്തിലെത്തിയതും ചിത്രത്തില്‍ തെളിഞ്ഞുകാണാം.

 

 

 

ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് വടക്കുപടിഞ്ഞാറുമാറിയാണ് 'ആസ്ഥാനമണ്ഡപം'. കുംഭമാസത്തിലെ എട്ടാം ഉത്സവദിവസം ഭഗവാനെ ഇവിടെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ഇരുത്തുന്ന ചടങ്ങുണ്ട്.
ഏഴരപ്പൊന്നാനകള്‍കക്കൊപ്പമുള്ള ആ ദര്‍ശനം അതിവിശേഷമാണ്. ക്ഷേത്രമതിലകത്തിന് തൊട്ടുവടക്കുഭാഗത്ത് വില്ളിന്‍െറ ആകൃതിയിലുള്ള ക്ഷേത്രക്കുളം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. 'വില്ളുകുളം' എന്ന് ഇത് അറിയപ്പെടുന്നു. വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്ത് നാഗദൈവങ്ങള്‍ കുടികൊള്ളുന്നു. വലിയ വട്ടശ്രീകോവിലാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. അത് ചെന്പുമേഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു. ശ്രീകോവിലിന് മുന്നില്‍ സ്വര്‍ണ്ണത്താഴികക്കുടം ഉണ്ട്. ശ്രീകോവിലിനകത്ത് മൂന്ന് മുറികളുണ്ട്. അവയില്‍ കിഴക്കേ അറ്റത്തുള്ളതാണ് വിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഗര്‍ഭഗൃഹം. മൂന്നരയടിയോളം ഉയരം വരുന്ന ശിവലിംഗം രണ്ടരയടി ഉയരം വരുന്ന പീഠത്തില്‍ പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദര്‍ശനമായി പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. ശിവന് പ്രിയപ്പെട്ട കൂവളമാല, തുന്പപ്പൂമാല, രുദ്രാക്ഷമാല എന്നിവകൊണ്ട് ശിവലിംഗത്തിന്‍െറ മുക്കാല്‍ ഭാഗവും മറഞ്ഞിരിയ്ക്കും. വിശ്വപ്രകൃതിയുടെ മൂലതേജസ്സിനെ മുഴുവന്‍ ആവാഹിച്ചുകൊണ്ട് ഏറ്റുമാനൂരപ്പന്‍, ശിവലിംഗമായി , ഓരോ ദിവസവും മൂന്നു ഭാവത്തില്‍ ഏറ്റുമാനൂരപ്പന്‍ വിളങ്ങുന്നു. ഉച്ച വരെ അപസ്മാര യക്ഷനെ ചവിട്ടി മെതിക്കുന്ന രൂപത്തിലും , ഉച്ചക്കു ശേഷം അത്താഴ പൂജ വരെ ശരഭരൂപത്തിലും , അത്താഴ പൂജ മുതല്‍ നിര്‍മ്മാല്യ ദര്‍ശനം വരെ ശിവശക്തി രൂപത്തിലുമാണ് ഇവിടെ ഭഗവാന്‍ വാഴുന്നത്.ശ്രീകോവിലിനുചുറ്റും മനോഹരമായ ചുവര്‍ച്ചിത്രങ്ങളും ദാരുശില്പങ്ങളുമുണ്ട്. വാമനമൂര്‍ത്തി, അഷ്ടാവക്രമഹര്‍ഷി, ശ്രീദേവീഭൂദേവീസമേതനായ മഹാവിഷ്ണു, പത്നീസമേതനായ ഗണപതി, ശ്രീരാമപട്ടാഭിഷേകം, ശ്രീകൃഷ്ണ രാസലീല, സൂര്യഭഗവാന്‍ തുടങ്ങിയ ഇവയില്‍ കാണാം. ശ്രീകോവിലിന്‍റെ തെക്കേ നടയില്‍ ദക്ഷ ിണാമൂര്‍ത്തിയും ഗണപതിയും കുടികൊള്ളുന്നു. കിഴക്കേ നടയില്‍ ഒരു അടഞ്ഞ വാതില്‍ കാണാം. അവിടെ പാര്‍വ്വതീസാന്നിദ്ധ്യമുള്ളതായി വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു.

 

വലിയ വിളക്കും ഏഴരപ്പൊന്നാനയും

 

 


ക്ഷേത്രത്തിലെ വലിയ വിളക്കും ഏഴരപ്പൊന്നാനയും വിഖ്യാതമാണ്. ബലിക്കല്‍പ്പുരയില്‍ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുള്ള വലിയ വിളക്ക് അഞ്ചുതിരികളോടുകൂടിയ ഒരു കെടാവിളക്കാണ്. നാല് പ്രധാന ദിക്കുകളിലേയ്ക്കും (കിഴക്ക്, തെക്ക്, പടിഞ്ഞാറ്, വടക്ക്) വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്തേയ്ക്കുമാണ് അഞ്ചുതിരികളിട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. 1540~ലാണ് ഈ വിളക്ക് സ്ഥാപിച്ചത്. പിന്നീട് ഇതുവരെ ഇത് കെട്ടിട്ടില്ള. സ്ഥലത്തെ ഒരു മൂശാരിയാണ് ഈ വിളക്ക് തീര്‍ത്തത്. തുടര്‍ന്ന് ക്ഷേത്രത്തില്‍ സ്ഥാപിയ്ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോള്‍ ക്ഷേത്ര അധികാരികള്‍ അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു. ചിലര്‍ മൂശാരിയോട് ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചു: 'ഇത്രയും വലിയ വിളക്ക് ഞങ്ങളാരും എവിടെയും കണ്ടിട്ടില്ള. ഇതെവിടെ സ്ഥാപിയ്ക്കും?' മൂശാരിയ്ക്ക് ഉത്തരം കിട്ടിയില്ള. ആ സമയത്ത് ക്ഷേത്രത്തിനകത്തുനിന്നൊരാള്‍ തുള്ളിവന്ന് മൂശാരിയുടെ കയ്യില്‍ നിന്ന് വിളക്ക് വാങ്ങി ദീപം ബലിക്കല്‍പ്പുരയില്‍ കൊണ്ടുപോയി സ്ഥാപിച്ചു. ആ സമയത്ത് ഒരു വന്‍ ഇടിമിന്നലുണ്ടാകുകയും വിളക്ക് എണ്ണയില്ളാതെ കത്തുകയും ചെയ്തു. മൂശാരിയെയും വിഗ്രഹം തറച്ച വിദ്വാനെയും പിന്നീടാരും കണ്ടിട്ടില്ള. വിളക്ക് സ്ഥാപിച്ചത് സാക്ഷാല്‍ ഏറ്റുമാനൂരപ്പന്‍ തന്നെയാണെന്നും മൂശാരി ഭഗവാനില്‍ ലയിച്ചുചേര്‍ന്നുവെന്നും വിശ്വാസം.

 

 

 

ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു വലിയ ആകര്‍ഷണമാണ് ഏഴരപ്പൊന്നാന. പേര് സൂചിപ്പിയ്ക്കുന്നതുപോലെ ഏഴ് വലിയ ആനകളും ഒരു ചെറിയ ആനയും അടങ്ങുന്ന ഒരു ശില്പരൂപമാണിത്. തേക്കിന്‍തടിയില്‍ തീര്‍ത്ത് സ്വര്‍ണ്ണം പൂശിയ വിഗ്രഹങ്ങളാണ് ഇവ. ആനകള്‍ക്കൊപ്പം ഒരു സ്വര്‍ണ്ണ പഴക്കുലയും ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. കുംഭമാസത്തില്‍ ഉത്സവത്തിനിടയ്ക്ക് എട്ടാം നാളില്‍ നടക്കുന്ന ആസ്ഥാനമണ്ഡപദര്‍ശനത്തില്‍ ഭഗവാന്‍റെ തിടന്പിനൊപ്പം ഏഴരപ്പൊന്നാനകളും പ്രദര്‍ശനത്തിനുവയ്ക്കും. ആറാട്ടുദിവസം തീവെട്ടികളുടെ വെളിച്ചത്തില്‍ നാലുപേര്‍ ചേര്‍ന്ന് ഇവയെ ശിരസ്സിലേറ്റുന്ന പതിവുമുണ്ട്. വലിയ ആനകള്‍ക്ക് രണ്ടടിയും ചെറിയ ആനയ്ക്ക് ഒരടിയുമാണ് ഉയരം. ഇത് തിരുവിതാംകൂറിന്‍െറ സ്ഥാപകനായിരുന്ന അനിഴം തിരുനാള്‍ വീരമാര്‍ത്താണ്ഡവര്‍മ്മ നേര്‍ന്ന വഴിപാടായിരുന്നു. എന്നാല്‍, അദ്ദേഹം നാടുനീങ്ങിയതിനാല്‍ അനന്തരവനും പിന്‍ഗാമിയുമായ കാര്‍ത്തിക തിരുനാള്‍ രാമവര്‍മ്മയാണ് (ധര്‍മ്മരാജ) ഇത് നടയ്ക്കുവച്ചത്. വാസ്തവത്തില്‍ ഏഴരപ്പൊന്നാന വൈക്കപ്പനാണ് രാജാവ് നേര്‍ന്നതത്രേ. തിരുവനന്തപുരത്തുനിന്ന് വൈക്കത്തേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്ന വഴിയില്‍ ഏറ്റുമാനൂരെത്തിയപ്പോള്‍ അല്പനേരം വിശ്രമിയ്ക്കാനും മറ്റുമായി രാജാവും പരിവാരങ്ങളും ഏറ്റുമാനൂരന്പലത്തിലെ പടിഞ്ഞാറേ ഗോപുരത്തിലെത്തി. ഏഴരപ്പൊന്നാനകളെ ഇറക്കിവച്ച് അവര്‍ വിശ്രമിച്ചു. പോകാന്‍ നേരത്ത് നോക്കിയപ്പോഴതാ ആനകളുടെ ദേഹത്ത് ഉഗ്രസര്‍പ്പങ്ങള്‍ ഫണം വിടര്‍ത്തിനില്‍ക്കുന്നു. ഭയാക്രാന്തരായ രാജാവും ഭടന്മാരും അടുത്തുള്ള ഒരു ജ്യോത്സ്യരെക്കൊണ്ട് പ്രശ്നം വപ്പിച്ചുനോക്കി. അപ്പോള്‍, അവ ഏറ്റുമാനൂരില്‍ തന്നെ സമര്‍പ്പിയ്ക്കണമെന്നാണ് ഭഗവാന്‍റെ ആഗ്രഹമെന്ന് തെളിഞ്ഞു. തുടര്‍ന്ന്, 1769 മെയ് മാസം 14~ആം തീയതി വെള്ളിയാഴ്ച ഒരു ശുഭമുഹൂര്‍ത്തത്തില്‍ ഏഴരപ്പൊന്നാനകളെ ഭഗവാന് നടയ്ക്കുവച്ചു. പിന്നീട് മറ്റൊരു ഏഴരപ്പൊന്നാനയുണ്ടാക്കി അത് വൈക്കത്ത് സമര്‍പ്പിയ്ക്കാമെന്ന് ധര്‍മ്മരാജ വിചാരിച്ചു. പക്ഷേ, വൈക്കത്തപ്പന്‍ സ്വപ്നദര്‍ശനത്തില്‍ ഏഴപ്പൊന്നാനയ്ക്ക് പകരം അതിന് വന്ന ചെലവില്‍ കുറച്ച് സഹസ്രകലശം നടത്തിയാല്‍ മതിയെന്നരുളുകയും ചെയ്തു. പിറ്റേന്നുതന്നെ ധര്‍മ്മരാജ വൈക്കത്തെത്തി സഹസ്രകലശം നടത്തുകയും ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രസാദമായ പ്രാതലുണ്ട് ആനന്ദദര്‍ശനം നടത്തി നാട്ടിലേയ്ക്ക് മടങ്ങുകയും ചെയ്തു.

OTHER SECTIONS