വാതിൽ

By anuja ganesh.01 Jan, 1970

imran-azhar
വാതിൽ 
********
 
മൃതിയെന്നാൽ അവസാനമാകുന്നതെങ്ങനെ ?
അതൊരു വാതിൽ മാത്രമല്ലേ ?
ഇരുമുറികളിലായ് നമ്മെ ഒറ്റപ്പെടുത്തുന്ന 
നമുക്കിടയിലെ അടഞ്ഞ വാതിൽ
വാതിലിനിരുപുറം നീ നീയും ,
 ഞാൻ ഞാനുമാണ് 
നമുക്കൊരേ ഓർമ്മകളാണ്, 
 
കൊഴിഞ്ഞു പോയ നാളുകളും  
കരഞ്ഞു തീർത്ത നോവുകളും 
നെയ്തു കാത്തുവച്ച സ്വപ്നങ്ങളും 
നമുക്കിന്നും ഒരുപോലെയാണ് 
 
പൊട്ടിച്ചിരികളായിരം വിരിഞ്ഞുവാടിയ 
നിന്റെ ചൊടിയിലെ മൗനം 
എന്റെ തടവറയിലെ  ഇരുട്ട് കൊഴുപ്പിക്കുന്നു 
തേങ്ങി കരയുന്ന നിന്റെ നിശ്വാസത്തിന്റെ 
താപം 
ഈ തടവറയിൽ വരണ്ട കാറ്റായ് വീശുന്നു ,
 
അടഞ്ഞ മുറികളിൽ ഒരേ മനസ്സുമായ് 
ഇനിയുമേറെ കാത്തിരിക്കാം നാം ,
മൃതിയുടെ വാതിൽ നമുക്കിടയിൽ ഒരുനാൾ തുറക്കപ്പെടും 
ഈ ഒറ്റമുറിയിൽ നാം വീണ്ടും ഒന്നിച്ചു ചേരുവാൻ..  
(അനുജ ഗണേഷ് )

OTHER SECTIONS