ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യം നേരിടുന്ന അദൃശ്യ കത്രികയിൽ ആവിഷ്കാര സ്വാതന്ത്ര്യം തടവിലാക്കപ്പെടുന്നു

ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യം നേരിടുന്ന അദൃശ്യ കത്രികയിൽ ആവിഷ്കാര സ്വാതന്ത്ര്യം തടവിലാക്കപ്പെടുന്നു

അഷ്റഫ് കാളത്തോട്

ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യം അതിന്റെ ഏറ്റവും കഠിനമായ പരീക്ഷണഘട്ടങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ വിയോജിപ്പിന്റെ ശബ്ദങ്ങളെ അധികാരം കൊണ്ട് അടിച്ചമർത്തുന്നതും കലയെയും അക്കാദമിക് സ്വാതന്ത്ര്യത്തെയും ഭയത്തിന്റെ നിഴലിൽ നിർത്തുന്നതും അതീവ ഭീതിയോടെ മാത്രമേ നോക്കിക്കാണാൻ കഴിയൂ. 

പ്രശസ്ത നടൻ നസറുദ്ദീൻ ഷായ്ക്കും മാധ്യമപ്രവർത്തകൻ വിനോദ് കെ. ജോസിനും തങ്ങളുടെ ആശയങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുന്നതിൽ നേരിടേണ്ടി വന്ന വിലക്കുകൾ ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളല്ല, മറിച്ച് രാജ്യത്ത് ആസൂത്രിതമായി നടപ്പിലാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു നിശബ്ദ സെൻസർഷിപ്പിന്റെ വികൃതമുഖമാണ്. 

കഴിഞ്ഞ ദിവസം അജിംസും തനിക്കു ഇത് പോലെ ഒരു അനുഭവം നേരിട്ടതായി പരാമര്ശിക്കുകയുണ്ടായി, മുംബൈ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയെപ്പോലെയുള്ള വിജ്ഞാനകേന്ദ്രങ്ങളിൽ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട അതിഥിയെ അവസാന നിമിഷം ഒഴിവാക്കുന്നതും പാലാ സെന്റ് തോമസ് കോളേജിൽ പ്രഭാഷണത്തിന് തടസ്സം നിൽക്കുന്നതും വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത് നമ്മുടെ ഭരണഘടനാ മൂല്യങ്ങളുടെ തകർച്ചയിലേക്കാണ്. 

ഭരണഘടനയുടെ അനുച്ഛേദം ഓരോ പൗരനും ഉറപ്പുനൽകുന്ന ആവിഷ്കാര സ്വാതന്ത്ര്യം ഇന്ന് ഭരണകൂടത്തിന്റെയോ ചില സ്ഥാപിത താല്പര്യക്കാരുടെയോ ദയാദാക്ഷിണ്യത്തിന് വഴങ്ങേണ്ടി വരുന്നു എന്നത് ലജ്ജാകരമാണ്. നസറുദ്ദീൻ ഷാ തന്റെ രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകൾ തുറന്നു പറഞ്ഞു എന്നതിന്റെ പേരിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യക്തിജീവിതത്തെയും വിവാഹത്തെയും വരെ വലിച്ചിഴയ്ക്കുന്ന ശൈലി ഒരു ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിന് ചേർന്നതല്ല. 

ഒരാൾ ആരെ വിവാഹം കഴിക്കണം എന്നതും ഏത് മതം വിശ്വസിക്കണം എന്നതും ഭരണഘടനാപരമായ അവകാശമാണ്, അല്ലാതെ ഭരണകൂടം നൽകുന്ന ഔദാര്യമല്ല. മിസോറം മുൻ ഗവർണറെപ്പോലെയുള്ളവർ നസറുദ്ദീൻ ഷായുടെ അന്തർമത വിവാഹത്തെ ഒരു നന്ദികേടായി ചിത്രീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ അവർ വിസ്മരിക്കുന്നത് ഈ രാജ്യത്തെ പൗരത്വത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ശിലകളെയാണ്. 

കലാകാരന്മാരും സാംസ്കാരിക പ്രവർത്തകരും ഭരണകൂടത്തിന്റെ സ്തുതിപാഠകരായിരിക്കണം എന്ന അലിഖിത നിയമം ഇവിടെ അടിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെടുകയാണ്. ചോദ്യം ചെയ്യുന്നവരെയും വ്യവസ്ഥാപിത രീതികളെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നവരെയും ബഹിഷ്കരണ തന്ത്രത്തിലൂടെ അപ്രസക്തരാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് ഏകാധിപത്യത്തിന്റെ ലക്ഷണമാണ്. 

സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയിൽ വിയോജിക്കുക എന്നത് ഒരു ദേശദ്രോഹ കുറ്റമായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുമ്പോൾ നഷ്ടപ്പെടുന്നത് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ആത്മാവാണ്. അധികാരത്തോട് വിനീത വിധേയത്വം പുലർത്തുന്നവർ മാത്രം ക്യാമ്പസുകളിൽ മതിയെന്ന നിലപാട് വരുംതലമുറയെ ചിന്താശൂന്യരാക്കി മാറ്റും. 

സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നാൽ നമുക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് കേൾക്കാനുള്ള അവകാശമല്ല, മറിച്ച് നമുക്ക് കേൾക്കാൻ താല്പര്യമില്ലാത്ത സത്യങ്ങൾ കൂടി കേൾക്കാനുള്ള അവസരമാണ്. വിയോജിപ്പുകളെ ശത്രുതയായി കാണുന്നിടത്ത് ജനാധിപത്യം മരിക്കുന്നു. 

ഇനിയെങ്കിലും നാം ഉണർന്നു ചിന്തിച്ചില്ലെങ്കിൽ വിയോജിപ്പുകളുടെ വൈവിധ്യമില്ലാത്ത ശ്മശാനതുല്യമായ ഒരു നിശബ്ദതയിലേക്ക് നമ്മുടെ നാട് വഴിമാറും. ഭയമില്ലാത്ത നാവുകളും ശിരസ്സുയർത്തി നിൽക്കുന്ന മനുഷ്യരുമാണ് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ കരുത്തെന്ന് അധികാരികൾ തിരിച്ചറിയേണ്ട കാലം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.