ഉപരോധ രാഷ്ട്രീയവും അമേരിക്കൻ സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ ഇരട്ടത്താപ്പും

ഉപരോധ രാഷ്ട്രീയവും അമേരിക്കൻ സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ ഇരട്ടത്താപ്പും
അഷ്റഫ് കാളത്തോട്

ലോകക്രമത്തെ തങ്ങളുടെ ഇഷ്ടത്തിനനുസരിച്ച് മാറ്റിവരയ്ക്കാൻ അമേരിക്ക നടത്തുന്ന ഗൂഢനീക്കങ്ങൾ പശ്ചിമേഷ്യയെ വീണ്ടും ഒരു സ്ഫോടനാത്മകമായ സാഹചര്യത്തിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടിരിക്കുകയാണ്. സാമ്പത്തിക തകർച്ചയുടെയും ആഭ്യന്തര പ്രക്ഷോഭങ്ങളുടെയും പുകമറ സൃഷ്ടിച്ച് ഇറാന്റെ പരമാധികാരത്തിന് മേൽ കടന്നുകയറാനുള്ള ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിന്റെ നീക്കങ്ങൾ ജനാധിപത്യപരമായ ഒന്നല്ല, മറിച്ച് വ്യക്തമായ അധിനിവേശ തന്ത്രമാണ്. വെനിസ്വേല, ക്യൂബ, റഷ്യ, ചൈന, ഇന്ത്യ അടക്കമുള്ള രാജ്യങ്ങളെ വിവിധ ഘട്ടങ്ങളിൽ ഉപരോധങ്ങളിലൂടെ മുട്ടുകുത്തിക്കാൻ ശ്രമിച്ച അമേരിക്കൻ സാമ്രാജ്യത്വം, ഇപ്പോൾ ഇറാന്റെ പരമോന്നത നേതാവ് അലി ഖമേനിയെ (Ali Khamenei) ലക്ഷ്യം വെക്കുന്നത് ആ രാജ്യത്തെ തങ്ങളുടെ വരുതിയിലാക്കാനാണ്.

വെനിസ്വേലയിൽ നിക്കോളാസ് മഡുറോയെ അട്ടിമറിക്കാൻ അമേരിക്ക പയറ്റിയ അതേ തന്ത്രം തന്നെയാണ് ഇറാനിലും അരങ്ങേറുന്നത്. ഇറാനിലെ ആഭ്യന്തര പ്രശ്നങ്ങളെ മുതലെടുത്ത് ഭരണമാറ്റം (Regime Change) ലക്ഷ്യമിടുന്ന അമേരിക്ക, മുൻ ഇറാൻ രാജവംശത്തിന്റെ പിൻഗാമി ഷാ പഹ്‌ലവിയെപ്പോലുള്ളവരെ അധികാരത്തിന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ കാട്ടി പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. തങ്ങൾക്ക് പാവയാക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു ഭരണകൂടത്തെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നതിലൂടെ ഇറാന്റെ പ്രകൃതിവിഭവങ്ങളിലും തന്ത്രപ്രധാനമായ ഭൂപ്രകൃതിയിലും ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കുക എന്നതാണ് വാഷിംഗ്ടണിന്റെ ഗൂഢലക്ഷ്യം. ഇതിന് ഇസ്രായേൽ നൽകുന്ന പിന്തുണ മേഖലയിലെ സമാധാനത്തിന് വലിയ ഭീഷണിയാണ് ഉയർത്തുന്നത്.

സൗദി അറേബ്യയും യു.എ.ഇയും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ജി.സി.സി (GCC) രാജ്യങ്ങൾ ഈ സാഹചര്യത്തിൽ തികഞ്ഞ ജാഗ്രതയിലാണ്. അമേരിക്കയുമായി അടുത്ത ബന്ധം പുലർത്തുമ്പോഴും, മേഖലയിൽ ഒരു യുദ്ധമോ അസ്ഥിരതയോ ഉണ്ടാകുന്നത് തങ്ങളുടെ വികസന സ്വപ്നങ്ങളെ തകർക്കുമെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിയുന്നു. ഒരു യുദ്ധമുണ്ടായാൽ അതിന്റെ ആദ്യ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്നത് അയൽരാജ്യങ്ങളായിരിക്കുമെന്ന ബോധ്യം അവരെ നയതന്ത്രപരമായ സംയമനത്തിന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ മറുവശത്ത്, ഖമേനി ഭരണകൂടത്തെ ഇല്ലാതാക്കി ഇറാന്റെ ശക്തി ക്ഷയിപ്പിക്കണമെന്ന ഇസ്രായേലിന്റെ താൽപ്പര്യങ്ങൾ പശ്ചിമേഷ്യയെ കലുഷിതമാക്കുന്നു.

അമേരിക്കയുടെ ഉപരോധ രാഷ്ട്രീയം ഇന്ന് ലോകരാഷ്ട്രങ്ങൾക്കിടയിൽ വലിയ പ്രതിഷേധത്തിന് കാരണമാകുന്നുണ്ട്. ഡോളറിന്റെ ആധിപത്യം ഉപയോഗിച്ച് രാജ്യങ്ങളെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്ന രീതി ഇനി അധികകാലം തുടരാനാവില്ലെന്ന് ചൈനയുടെയും റഷ്യയുടെയും നിലപാടുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇറാന്റെ ആഭ്യന്തര കാര്യങ്ങളിൽ തീരുമാനമെടുക്കേണ്ടത് അവിടുത്തെ ജനങ്ങളാണ്, അല്ലാതെ വൈറ്റ് ഹൗസിലിരിക്കുന്ന ഭരണാധികാരികളല്ല. പശ്ചിമേഷ്യയിൽ സമാധാനം പുലരണമെങ്കിൽ അമേരിക്ക തങ്ങളുടെ അധിനിവേശ തന്ത്രങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുകയും രാജ്യങ്ങളുടെ പരമാധികാരത്തെ ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്.

അമേരിക്കൻ ഉപരോധങ്ങളുടെയും ആഭ്യന്തര പ്രക്ഷോഭങ്ങളുടെയും പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഇറാൻ ഈ പ്രതിസന്ധിയെ എങ്ങനെ മറികടക്കും എന്നത് ലോകം ഉറ്റുനോക്കുന്ന ചോദ്യമാണ്. അമേരിക്കയുടെ സാമ്പത്തിക യുദ്ധത്തെ നേരിടാൻ ഇറാൻ പ്രധാനമായും മൂന്ന് തന്ത്രങ്ങളായിരിക്കും സ്വീകരിക്കുക:

1. കിഴക്കൻ രാജ്യങ്ങളുമായുള്ള സഖ്യം (Look East Policy): അമേരിക്കയുടെ ഡോളർ അധിനിവേശത്തെ മറികടക്കാൻ ചൈനയുമായും റഷ്യയുമായും ഇറാൻ കൂടുതൽ അടുക്കും. എണ്ണ വ്യാപാരത്തിന് ഡോളറിന് പകരം പ്രാദേശിക കറൻസികൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതിലൂടെ ഉപരോധങ്ങളുടെ മൂർച്ച കുറയ്ക്കാൻ ഇറാന് സാധിക്കും. ചൈനയുടെ 'ബെൽറ്റ് ആൻഡ് റോഡ്' പദ്ധതിയിൽ ഇറാന്റെ പങ്കാളിത്തം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത് ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്.

2. പ്രതിരോധത്തിന്റെ ആഭ്യന്തര മോഡൽ: ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കൾക്കും സാങ്കേതിക വിദ്യയ്ക്കും പുറംരാജ്യങ്ങളെ ആശ്രയിക്കുന്നത് കുറച്ച് 'റെസിസ്റ്റൻസ് ഇക്കണോമി' (Resistance Economy) ശക്തിപ്പെടുത്താനായിരിക്കും അയത്തുള്ള അലി ഖമേനിയുടെ ആഹ്വാനം. ജനകീയ പ്രക്ഷോഭങ്ങളെ ഭരണകൂടത്തിന് അനുകൂലമായ ദേശീയ വികാരമാക്കി മാറ്റാൻ അമേരിക്കൻ വിരുദ്ധത ഇറാൻ ആയുധമാക്കും.

3. തന്ത്രപരമായ സൈനിക പ്രതിരോധം: നേരിട്ടുള്ള ഒരു യുദ്ധത്തിന് ഇറാൻ മുതിരില്ലെങ്കിലും, പേർഷ്യൻ ഗൾഫിലെ ചരക്ക് നീക്കത്തെ സമ്മർദ്ദത്തിലാക്കാനുള്ള ശേഷി അവർക്കുണ്ട്. 'ഹോർമുസ് കടലിടുക്ക്' (Strait of Hormuz) അടയ്ക്കുമെന്ന ഭീഷണി ലോകരാജ്യങ്ങളെ, പ്രത്യേകിച്ച് എണ്ണയെ ആശ്രയിക്കുന്ന യൂറോപ്പിനെയും ഏഷ്യയെയും അമേരിക്കയ്ക്കെതിരെ തിരിക്കാൻ ഇറാൻ ഉപയോഗിച്ചേക്കാം.

ഇനി എന്ത് സംഭവിക്കാം?

സാമ്പത്തിക ധ്രുവീകരണം: അമേരിക്കൻ ഉപരോധങ്ങൾ പരാജയപ്പെട്ടാൽ അത് ആഗോളതലത്തിൽ ഡോളറിന്റെ തകർച്ചയ്ക്ക് വേഗത കൂട്ടും. ഇന്ത്യയെപ്പോലുള്ള രാജ്യങ്ങൾ ഇറാന്റെ എണ്ണയ്ക്കായി രൂപയിലോ മറ്റോ വ്യാപാരം നടത്താൻ നിർബന്ധിതരായേക്കാം.

ഇസ്രായേലിന്റെ നീക്കങ്ങൾ: ഇറാൻ ആഭ്യന്തരമായി തളരുന്നു എന്ന് കണ്ടാൽ ഇസ്രായേൽ ഇറാന്റെ ആണവ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ വ്യോമാക്രമണം നടത്താനുള്ള സാധ്യത തള്ളിക്കളയാനാവില്ല. ഇത് ഒരു വലിയ പ്രാദേശിക യുദ്ധത്തിലേക്ക് നയിച്ചേക്കാം.

ജി.സി.സി രാജ്യങ്ങളുടെ മധ്യസ്ഥത: ഖത്തർ അല്ലെങ്കിൽ ഒമാൻ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങൾ വഴി അമേരിക്കയും ഇറാനും തമ്മിൽ രഹസ്യ ചർച്ചകൾ നടക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ഒരു യുദ്ധം ഒഴിവാക്കാൻ സൗദി അറേബ്യയും യു.എ.ഇയും സമാധാനപരമായ നീക്കങ്ങൾക്ക് മുൻഗണന നൽകും.

പശ്ചിമേഷ്യയിൽ അമേരിക്ക ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു ഭരണമാറ്റം അത്ര എളുപ്പമായിരിക്കില്ല. ഇറാന്റെ സൈനിക ശക്തിയും ജനങ്ങളുടെ ദേശീയബോധവും അമേരിക്കൻ തന്ത്രങ്ങൾക്ക് വലിയ വെല്ലുവിളിയാകും. ലോകം ഒരു പുതിയ സാമ്പത്തിക യുദ്ധത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുമ്പോൾ, സമാധാനം നിലനിർത്താനുള്ള ഏക വഴി രാജ്യങ്ങളുടെ ആഭ്യന്തര പരമാധികാരത്തെ ബഹുമാനിക്കുക എന്നത് മാത്രമാണ്.

അമേരിക്കയുടെയും ഇസ്രായേലിന്റെയും ഭീഷണികളെ ഇറാൻ നിസ്സാരമായി കാണുന്നില്ല. പതിറ്റാണ്ടുകളായുള്ള ഉപരോധങ്ങൾക്കിടയിലും സ്വന്തം നിലയിൽ വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത സൈനിക കരുത്താണ് ഇറാന്റെ ആത്മവിശ്വാസം.

ഇറാന്റെ സൈനിക ശക്തിയും പ്രത്യാക്രമണ ശേഷിയും: ഇറാന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആയുധം അവരുടെ മിസൈൽ സാങ്കേതികവിദ്യയാണ്. പശ്ചിമേഷ്യയിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ മിസൈൽ ശേഖരം ഇറാന്റെ പക്കലുണ്ട്. 2000 കിലോമീറ്റർ വരെ ദൂരപരിധിയുള്ള 'ഖൈബർ ഷെക്കാൻ', 'ഫത്താഹ്' തുടങ്ങിയ ഹൈപ്പർസോണിക് മിസൈലുകൾക്ക് ഇസ്രായേലിലെയും ഗൾഫ് മേഖലയിലെയും ഏത് കേന്ദ്രത്തെയും ലക്ഷ്യം വെക്കാൻ സാധിക്കും. 

കൂടാതെ, ലോകം ഭീതിയോടെ നോക്കുന്ന ഡ്രോൺ സാങ്കേതികവിദ്യയും ഇറാന്റെ പക്കലുണ്ട്. ഒരു നേരിട്ടുള്ള യുദ്ധമുണ്ടായാൽ ഹോർമുസ് കടലിടുക്ക് തടഞ്ഞുകൊണ്ട് ലോകത്തെ എണ്ണ വിതരണ ശൃംഖലയെ നിശ്ചലമാക്കാൻ ഇറാന് മിനിറ്റുകൾ മതി. ഇത് ആഗോള സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയെത്തന്നെ തകിടം മറിക്കും.

ഈ സാഹചര്യത്തിൽ പ്രവാസികളും ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങളും നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളി എടുത്തു പറയേണ്ടതാണ്, പേർഷ്യയുടെ സംഘർഷാവസ്ഥയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആശങ്കയിലാകുന്നത് ഗൾഫിലെ ലക്ഷക്കണക്കിന് വരുന്ന പ്രവാസികളാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് മലയാളികൾ. ഒരു യുദ്ധ സാഹചര്യം ഉണ്ടായാൽ അത് നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്നത് ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങളുടെ സുരക്ഷയെയും സാമ്പത്തിക സ്ഥിരതയെയും പറ്റിയാണ് ചർച്ചകൾ.

പ്രവാസികൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ: സോഷ്യൽ മീഡിയയിലെ വ്യാജ വാർത്തകളിൽ വിശ്വസിക്കാതെ, അതത് രാജ്യങ്ങളിലെ സർക്കാരുകളും ഇന്ത്യൻ എംബസിയും നൽകുന്ന നിർദ്ദേശങ്ങൾ കർശനമായി പാലിക്കുക.

വിമാന സർവീസുകളിൽ തടസ്സമുണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുള്ളതിനാൽ അത്യാവശ്യ യാത്രകൾ മുൻകൂട്ടി പ്ലാൻ ചെയ്യുക.

യുദ്ധഭീതി ഓഹരി വിപണിയെയും രൂപയുടെ മൂല്യത്തെയും ബാധിക്കുമെന്നതിനാൽ അനാവശ്യ ചിലവുകൾ കുറച്ച് ചെറിയൊരു കരുതൽ ധനം കയ്യിൽ വെക്കുന്നത് ഉചിതമായിരിക്കും.

ഇറാന്റെ സൈനിക ശേഷി ഒരു യുദ്ധം തടയാനുള്ള പ്രതിരോധമായി (Deterrence) പ്രവർത്തിക്കുമെന്ന് പ്രത്യാശിക്കാം. എങ്കിലും, അമേരിക്കയുടെയും ഇസ്രായേലിന്റെയും നീക്കങ്ങൾ പ്രവാസികളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. സമാധാനപരമായ നയതന്ത്ര നീക്കങ്ങൾ മാത്രമാണ് ഇതിനുള്ള ഏക പരിഹാരം. ലോകം ആഗ്രഹിക്കുന്നത് മറ്റൊരു യുദ്ധമല്ല, മറിച്ച് സുരക്ഷിതമായ ഒരു നാളെയാണ്.

പശ്ചിമേഷ്യയിൽ അമേരിക്കയും സഖ്യകക്ഷികളും പയറ്റുന്ന ഈ കളി കേവലം ഒരു പ്രാദേശിക പ്രശ്നമല്ല. ഇത് ലോകം ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു ആഗോള സാമ്പത്തിക ധ്രുവീകരണത്തിന്റെ തുടക്കമാണ്. ഇറാന്റെ ഓരോ മിസൈൽ പരീക്ഷണവും, അമേരിക്കയുടെ ഓരോ ഉപരോധ പ്രഖ്യാപനവും ലോകത്തെ രണ്ട് തട്ടിലാക്കുകയാണ്.

ഭൗമരാഷ്ട്രീയത്തിലെ മാറ്റങ്ങൾ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടുള്ളതിലും കടുത്തതാണ്, അമേരിക്കയുടെ ഉപരോധം നേരിടുന്ന രാജ്യങ്ങൾ—റഷ്യ, ഇറാൻ, ചൈന, ഉത്തരകൊറിയ—ഒന്നിച്ചുചേർന്ന് ഒരു പുതിയ സൈനിക-സാമ്പത്തിക അച്ചുതണ്ട് രൂപീകരിക്കുന്നത് നാം കാണുന്നു. ഇതിനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ അമേരിക്കയും ഇസ്രായേലും നടത്തുന്ന ശ്രമങ്ങൾ പലപ്പോഴും അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങളെ കാറ്റിൽ പറത്തുന്നവയാണ്. വെനിസ്വേലയിൽ നിക്കോളാസ് മഡുറോയെപ്പോലെ, ഇറാന്റെ പരമോന്നത നേതാവ് അലി ഖമേനിയും തന്റെ ജനതയെ ഈ സാമ്രാജ്യത്വ കടന്നുകയറ്റത്തിനെതിരെ അണിനിരത്താനാണ് ശ്രമിക്കുന്നത്.

ഇന്ത്യയുടെ നിലപാട്: ഇന്ത്യയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഈ സാഹചര്യം ഒരു ഇരുതല മൂർച്ചയുള്ള വാളാണ്. ഊർജ്ജ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഗൾഫിനെ ആശ്രയിക്കുമ്പോഴും, ചബഹാർ തുറമുഖം പോലുള്ള പദ്ധതികളിലൂടെ ഇറാനുമായുള്ള തന്ത്രപ്രധാന ബന്ധം ഇന്ത്യക്ക് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. അമേരിക്കയുടെ സമ്മർദ്ദത്തിന് വഴങ്ങി ഇറാനെ പൂർണ്ണമായും തള്ളിക്കളയാൻ ഇന്ത്യക്ക് സാധിക്കില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, ഒരു സന്തുലിത നിലപാട് സ്വീകരിക്കുക എന്ന വലിയ ഉത്തരവാദിത്തം ഇന്ത്യൻ നയതന്ത്രജ്ഞർക്കുണ്ട്.

യുദ്ധം ഒരിക്കലും ഒരു പ്രശ്നത്തിനും പരിഹാരമല്ല. ഇറാന്റെ മണ്ണിൽ മറ്റൊരു ലിബിയയോ സിറിയയോ ആവർത്തിക്കാൻ ലോകം അനുവദിക്കരുത്. ഷാ പഹ്‌ലവിയെപ്പോലുള്ളവരുടെ അധികാര സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ സമാധാനം ബലികൊടുക്കുന്നത് വലിയ ദുരന്തമായിരിക്കും.

ജി.സി.സി രാജ്യങ്ങൾ കാണിക്കുന്ന സംയമനം ഈ കനൽ കെടാതെ സൂക്ഷിക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്ന് നമുക്ക് പ്രത്യാശിക്കാം. പ്രവാസികളായ ലക്ഷക്കണക്കിന് മലയാളികളുടെ സുരക്ഷ കണക്കിലെടുത്തെങ്കിലും മേഖലയിൽ സമാധാനം പുലരേണ്ടതുണ്ട്. ആഗോള ശക്തികൾ തങ്ങളുടെ ഈഗോ മാറ്റിവെച്ച് ചർച്ചയുടെ മേശയിലേക്ക് മടങ്ങിവരണം. അല്ലാത്തപക്ഷം, പശ്ചിമേഷ്യയിൽ നിന്ന് ഉയരുന്ന പുക ലോകത്തെ മുഴുവൻ ശ്വാസം മുട്ടിക്കും.

ഇറാന്റെ ആഭ്യന്തര പ്രക്ഷോഭങ്ങളെ മുൻനിർത്തി പശ്ചിമേഷ്യയിൽ വീണ്ടും ഒരു യുദ്ധകാഹളം മുഴങ്ങുകയാണ്. എന്നാൽ ഇത് കേവലം ഒരു ആഭ്യന്തര പ്രശ്നമല്ല, മറിച്ച് അമേരിക്കൻ സാമ്രാജ്യത്വം ലോകരാജ്യങ്ങൾക്ക് മേൽ നടത്തുന്ന സാമ്പത്തികവും സൈനികവുമായ കടന്നുകയറ്റത്തിന്റെ പുതിയ അധ്യായമാണ്. വെനിസ്വേലയിൽ നിക്കോളാസ് മഡുറോയെ അട്ടിമറിക്കാൻ അമേരിക്ക പയറ്റിയ അതേ തന്ത്രങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഇറാന്റെ പരമോന്നത നേതാവ് അലി ഖമേനിക്കെതിരെയും പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.

ഒരു ആയുധമായി തന്റെ രാഷ്ട്രീയത്തോട് വിയോജിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളെ സാമ്പത്തികമായി ശ്വാസം മുട്ടിക്കുക എന്നത് ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിന്റെ പ്രഖ്യാപിത നയമാണ്. ക്യൂബ, വെനിസ്വേല, റഷ്യ, ചൈന, ഇന്ത്യ അടക്കമുള്ള രാജ്യങ്ങളെ വിവിധ ഘട്ടങ്ങളിൽ ഉപരോധങ്ങളിലൂടെ മുട്ടുകുത്തിക്കാൻ വാഷിംഗ്ടൺ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇറാനിൽ ഇപ്പോൾ നടക്കുന്ന പ്രതിഷേധങ്ങളുടെ മറവിൽ, ഷാ പഹ്‌ലവിയെപ്പോലുള്ള പഴയ രാജവംശത്തിന്റെ പിൻഗാമികളെ അധികാരത്തിലേറ്റാൻ നടത്തുന്ന ശ്രമങ്ങൾ ഇറാന്റെ പരമാധികാരത്തിന് മേലുള്ള കടന്നുകയറ്റമാണ്.

അമേരിക്കയുടെയും ഇസ്രായേലിന്റെയും ഭീഷണികളെ ഇറാൻ നേരിടുന്നത് സ്വന്തമായി വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത മിസൈൽ-ഡ്രോൺ സാങ്കേതികവിദ്യയിലൂടെയാണ്. പശ്ചിമേഷ്യയിലുടനീളം പ്രഹരശേഷിയുള്ള ഇറാന്റെ മിസൈലുകൾ ഒരു വലിയ യുദ്ധത്തെ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്ന ഘടകമാണ് (Deterrence). ഹോർമുസ് കടലിടുക്ക് അടയ്ക്കുമെന്ന ഭീഷണി ആഗോള സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയെത്തന്നെ പിടിച്ചുലയ്ക്കാൻ പോന്നതാണ്. ഇറാന്റെ ഈ സൈനിക കരുത്തിനെ തകർക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് ഇസ്രായേൽ യുദ്ധത്തിന് കോപ്പുകൂട്ടുന്നത്.

അമേരിക്കയുടെ ഏകപക്ഷീയമായ ഉപരോധങ്ങൾ ലോകത്തെ രണ്ട് ചേരികളായി തിരിക്കുകയാണ്. ഡോളർ അധിനിവേശത്തിന് ബദലായി പുതിയ സാമ്പത്തിക അച്ചുതണ്ടുകൾ രൂപപ്പെടുന്നത് ഇതിന്റെ സൂചനയാണ്. തോക്കുകൾക്കും മിസൈലുകൾക്കും സംസാരിക്കാൻ വിട്ടുകൊടുക്കാതെ, നയതന്ത്രപരമായ ചർച്ചകളിലൂടെ ഇറാന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കപ്പെടണം.